Stille Zaterdag (Paaswake)

PaasZaterdag 

16 april

Na Zijn kruisiging werd Jezus in een nabijgelegen graf gelegd en Zijn lichaam bleef daar de hele Stille Zaterdag (Matteüs 27:59-60; Marcus 15:46; Lucas 23:53-54; Johannes 19:39-42). Kerken die Stille Zaterdag vieren, doen dit traditioneel door een dag van sombere bezinning in acht te nemen terwijl ze de wereld van duisternis aanschouwen die zou bestaan ​​zonder de hoop op de opstanding van Christus.

Zonder de opstanding van Christus zouden we inderdaad in grote moeilijkheden verkeren. Als Christus nooit was opgewekt, “is uw geloof zinloos; u bent nog steeds in uw zonden” (1 Korintiërs 15:17). De discipelen waren verstrooid toen Jezus werd gearresteerd (Marcus 14:50), en ze brachten de eerste Stille Zaterdag door met onderduiken uit angst om ook gearresteerd te worden (Johannes 20:19). De dag tussen Christus' kruisiging en Zijn opstanding zou een tijd van verdriet en schok zijn geweest toen de verbijsterde discipelen probeerden de moord op Jezus, het verraad van Judas en het verpletteren van hun hoop te begrijpen.

De enige bijbelse verwijzing naar wat er op Stille Zaterdag gebeurde, is te vinden in Mattheüs 27:62-66. Na zonsondergang op vrijdag - de dag van voorbereiding - bezochten de overpriesters en Farizeeën Pontius Pilatus. Dit bezoek was op de sabbat, aangezien de joden een dag als zonsondergang beschouwden. Ze vroegen Pilatus om een ​​bewaker voor het graf van Jezus. Ze herinnerden zich dat Jezus zei dat Hij over drie dagen weer zou opstaan ​​(Johannes 2:19-21) en ze wilden er alles aan doen om dat te voorkomen. Zoals we weten, waren de Romeinse wachters onvoldoende om de opstanding te voorkomen.

Gebed op Stille Zaterdag


God,
In het donker wachten wij – omdat ons leven soms zo tot stilstand is gekomen en wachten het enige is dat ons rest
In het donker wachten wij – omdat we beseffen dat het ons aan kracht ontbreekt het duister te doorklieven
In het donker wachten wij – met alles wat we meebrengen aan hoop en verwachting, aan zorg en verdriet, aan schuld en verlorenheid.
In het donker wachten wij – en roepen uw Naam: dat U met ons bent
Omwille van uw naam, omwille van uw trouw roepen we tot U
Om uw vrede, om hoop, om uw licht, om opstanding.
Amen