Heilige Johannes, zoon van Zebedeüs

Feestdag: 27 december.

Johannes was volgens het Nieuwe Testament de zoon van een visser genaamd Zebedeüs en de broer van Jakobus. De naam Johannes betekent "van God geschonken" of "God is genadig".

Vermoedelijk is hij de niet nader genoemde discipel van Johannes de Doper in Johannes 1:41. Later werd hij geroepen om een discipel van Jezus Christus te zijn (Matt. 4:21–22; Luk. 5:1–11).

Evenals zijn broer Jakobus was hij visser van beroep, als Andreas en Simon Petrus.

Hij was bezig de netten in orde te maken aan de oever van het meer van Tiberias, toen Jezus hem riep, tegelijk met zijn broer.

Volgens de overleveringen werd Johannes in Rome bij wijze van marteling in een bad met hete olie gegooid - vandaar dat hij ook wel Sint Jan in de Olie wordt genoemd - wat hij overleefde. Hij werd daarop door de Romeinse keizer Domitianus naar Patmos verbannen, waar hij het boek Openbaring schreef. Hij stierf, volgens de christelijke traditie, op zeer hoge leeftijd als laatste van de twaalf apostelen van Jezus. Volgens de traditie is hij hiermee ook de enige apostel die een natuurlijke dood stierf.