Mijn vrouw Joke en ik

De grote verandering in mijn leven

Wat ging er aan vooraf?

Ik ben opgegroeid in een antikatholiek gezin en werd Nederlands Hervormd opgevoed. Op 29 juli 1962 ontmoette ik Joke, een meisje uit een streng RK gezin uit een klein dorp. Het was ware liefde op het eerste gezicht. Ik was 20 jaar oud en dienstplichtig militair bij de Koninklijke Marine; zij was 15. Eerst toen ze 17 was, mag ik bij haar thuis komen. Al snel kreeg ik te verstaan, dat ik Katholiek moest worden, of anders "wegwezen". Ik was hier fel tegen, maar mijn liefde was te groot om er een geloof tussen te laten zitten. Daarom werd ik rooms-katholiek.

Wij trouwen 4 oktober 1966 in de R.K.-kerk. Joke vroeg op de huwelijksdag om in de kerk ook voor het Maria-altaar te bidden en daar een bloemetje neer te zetten. Ik vond het prima, maar ik wist niets van de gevoelens, die mensen voor de persoon "Maria" konden hebben. Ik wist alleen dat Maria de moeder van Jezus was.

Op 14 april 1967 kregen we een lief dochtertje Monique en op 2 maart 1968 een lieve zoon Robin. Later zouden we nog een zoon en dochter krijgen en allen zijn uit een enorm sterke liefdesband geboren. Monique stierf op 14 juli 1972 op 5-jarige leeftijd aan leukemie.

Het verdriet en de haat

Mijn vrouw en ik kwamen in een diep dal te zitten. Ik haatte een God, die ons zoiets vreselijks kon aandoen. Zo iemand kon onmogelijk bestaan en mocht hij wel bestaan, waarom zou ik dan iemand aanbidden, die mij zoiets had aangedaan. Ik zweerde mijn geloof af. Ik schold op alles wat maar godsdienstig was. Ik voelde mij atheïst en zo ging dat 15 jaar lang door tot 1987, het begin van het Mariajaar.

Toen riep Maria mij

Ik kan het echt niet anders formuleren. In het begin van het Mariajaar 1987 kwam onze zoon thuis met een krantenknipsel uit de Telegraaf over Maria. Bij dat artikel stond een prachtige kleurenfoto van Maria. Het was een afbeelding van Maria, zoals zij voorkomt in de kerk St. Andrea delle Fratte in Rome. In deze kerk, waar deze mooie Maria hangt, kreeg een ongelovige Jood, genaamd Ratisbonne, een Mariaverschijning. Hij werd rooms-katholiek, priester en stichtte hij een congregatie in Sion (Jeruzalem). Voor hij deze verschijnijng  kreeg, haatte de kerk tot Maria hem riep. Ik voelde mij op dat moment ook een soort Ratisbonne. Ik heb via de Telegraaf, Reclamebureau in Nederland, reclamebureau in Italië uiteindelijk een negatief van die mooie foto gekregen, deze laten uitvergroten en boven mijn bed gehangen. In dat krantenartikel stond letterlijk: ‘Ik haatte de kerk, tot Maria mij riep”. Die zin veranderde mijn leven volledig; een totale ommekeer. Ook vergelijk ik het wel eens met Saulus, die Paulus werd (zie de Bijbel, Handelingen 9:1-18b).

De grote ommekeer

Bij het bekijken van een 4-tal T.V.- programma’s van de KRO over Maria en bedevaartplaatsen van Maria, gebracht door Gerard Reve, voelde ik binnenin mij van het ene op het andere moment zoveel, dat ik het nauwelijks onder woorden kan brengen. Vanaf de eerste beelden van het eerste T.V.-programma tot de laatste beelden van het vierde TV-programma over Maria zat ik constant te huilen. Op dat moment wist ik er geen raad mee.

Daarna ging ik mij op religieuze bladen abonneren; schreef brieven naar bedevaartplaatsen over de gehele wereld, bezocht vele malen Maria-bedevaartplaatsen, zoals Banneux, Beauraing, Parijs, Lourdes en Kevelaer en gaf vele honderden guldens uit aan Maria-afbeeldingen en Mariabeelden. Boekjes enz. Ik ging mij erg interesseren in alle Maria-verschijningen. Bovendien ging ik de wonderdadige medaille dragen.

Elk moment van de dag wilde ik Haar om mij heen zien. Ik ben een groot Mariavereerder geworden, ben mij meer en meer voor de bijbel gaan interesseren. Uiteindelijk heeft Maria mij weer volledig tot Christus teruggebracht. Inmiddels heb ik een honderdtal boeken en boekwerkjes over Maria aangeschaft.

Maar waarom?

Ik ging mij afvragen waarom dit met mij gebeurde. Hier had ik niet om gevraagd. Wat moest ik hier mee? Had Maria een bedoeling met mij? Ik dacht er aan om een boek te gaan schrijven over Mariaverschijningen, maar dat was een te groot financieel risico.

Mijn vraag aan Maria

Kerstmis 1988 berichtte mijn tweelingbroer Rob uit Sydney (Australië) mij, dat zijn zoontje Robbie levensgevaarlijk ziek was. Het kind had ná de waterpokken een virus opgelopen, dat de beschermlaag van de zenuwen had aangetast. Het was de gevreesde ziekte, die maar bij 2 op de 100.000 mensen voorkomt: het Guillain Barré syndroom. Hierdoor was het kind totaal verlamd en lag bijna 2 maanden in het ziekenhuis, waarvan 6 weken op de intensive care. Hij kon zelfs zijn oogleden niet bewegen en moest volledig worden beademd. Je kunt zeggen, dat hij de eerste 2 weken op het randje van de dood zweefde.

Mijn broer deed zijn werk vanuit het ziekenhuis, waar hij overdag en zijn vrouw 's nachts verbleef. De artsen wisten er geen raad mee en vreesden voor het leven van het kind. Na een aantal weken was er nog totaal geen teken van herstel. Ik bad op een avond in bed letterlijk tot Maria: "Ik voel, dat U een taak voor mij heeft en hoewel ik die op dit moment nog niet weet, beloof ik U, dat ik die opdracht zal uitvoeren, maar geef mij een teken, dat U echt bestaat en dat U een bedoeling met mij heeft door dit kind alstublieft beter te maken!"

Ik wist, dat ik dit eigenlijk niet mocht vragen; immers Maria hoeft Haar bestaan niet te bewijzen. Ik hoop dan ook, dat ze mijn zwakheid vergeeft.

Maria geeft antwoord

De volgende avond kwamen mijn vrouw en ik in onze slaapkamer, waar wij een enorme bloemengeur roken. Nu ben ik hooikoortspatiënt. Daardoor kan ik niet tegen luchtjes van parfum e.d. en komen er zelden bloemen huis; zeker niet in de slaapkamer. Wij hebben de hele kamer nageplozen, maar de bloemenlucht was heel duidelijk aanwezig. Wij hebben er verder niet al te veel aandacht aan geschonken, maar een verklaring hiervoor konden we niet vinden.

Enkele dagen later kregen mijn ouders een telefoontje uit Australië van een dolgelukkige vader met de woorden "de dokters hebben letterlijk gezegd, dat er een wonder moet zijn gebeurd, want Robbie is weer beter".

Ik zocht geen enkele verbinding tussen de bloemenlucht en Maria, totdat ik van enkele geestelijken vernam, dat tekenen van bijzondere genade en verschijningen van Maria vaak met bloemenlucht gepaard gaan. Toen legde ik duidelijk die verbinding en was ik knap van mijn stuk. Dat hij zo snel en helemaal beter is geworden is een mirakel. Zelfs de dokters schudden hun hoofden en zeiden: ”er zijn dingen die wij als artsen niet kunnen verklaren. Ja, dat alles gebeurde 19 jaar geleden. Ik heb vanuit Australië een krantenartikel van mijn tweelingbroer ontvangen, waarin het verhaal over het zieke kind staat. Daarin wordt ook duidelijk van iets onverklaarbaars, van een wonder gesproken.

Hieronder kunt U het verhaal hierover lezen uit een krant in Sydney, die hierover een artikel schreef:

Het uitvoeren van mijn belofte aan Maria

Toen kwam Internet. In 1999 startte ik, weliswaar in het klein, een pagina over Maria in het Nederlands. Kort daarop ging ik met vervroegde VUT en kreeg alle tijd om aan mijn homepage te werken. Ik kocht het domein http://www.marypages.com en startte deze page met de bekendste Mariaverschijningen vanaf 1830. Ik voel het als de opdracht van Maria. Waarom? Dat kan ik niet beschrijven. Misschien om Haar te bedanken en om Haar liefde over de hele wereld te verspreiden.
Nu is de pagina al in 8 talen:
- Nederlands
- Duits
- Engels
- Frans
- Pools
- Spaans
- Russisch
- Arabisch
Met vertalingen word ik geheel belangeloos door mensen over de hele wereld geholpen.

Na ruim 6 jaar hebben rond de 3 1/2 miljoen mensen van over de hele wereld mijn pagina’s bezocht en velen (ruim 3.500) hebben vaak een zeer persoonlijk stukje in het gastenboek geschreven. Momenteel ligt het bezoekersaantal rond de 6.000 per dag. Maar ik heb er dagen bij gehad van 11.000.

Mijn pagina’s worden ook gebruikt voor opleidingen, werkstukken voor scholen enz. Er zijn ook mensen, waar mijn pagina’s mede aanleiding zijn geweest om katholiek geworden. Van één, die mijn beste vriend is geworden, zijn mijn vrouw en ik Peter en Meter geworden. Het betreft hier Piet Rijkers; hij heeft zijn leven lang gewerkt bij de Telegraaf.

Veel mensen putten kracht uit Marypages, zoals ook sommigen, die het leven niet meer zagen zitten. Vaak wordt er door mensen een gebed gevraagd voor een ziek familielid, voor een dreigend ontslag, een examen, een lied voor een begrafenis of crematie, e.d. Veel mensen worden weer gesterkt en zelfs teruggebracht tot hun geloof. Soms voel ik me een missionaris en maatschappelijk werker tegelijk. Al die reacties doen mij erg goed en geven mij de kracht om door te gaan (soms wel 8 uur per dag). Technisch gezien is Marypages inmiddels zo groot geworden, dat ik haar over 3 servers heb moeten verdelen.

In 2003 had mijn zoon Robin een reis naar Rome gewonnen voor 2 personen met als inzet mijn verhaal. Wij hebben toen samen de kerk St. Andrea delle Fratte bezocht en Maria persoonlijk bedankt. Daar hebben wij het verhaal van de wonderbaarlijke genezing aan enkele priesters verteld en een kopie van mijn homepage, die over dit wonder gaat, afgegeven. Zij hebben dit wonder in hun kerkanalen bijgeschreven. Wij hebben toen zelf de rozenkrans van Ratisbonne mogen zien, die in een kluis bewaard wordt. Toen is deze kerk binnenkwam, werd ik zo emotioneel, dat ik lange tijd heb zitten huilen. Ik voelde 100% de aanwezigheid van Maria. Echt er is veel meer tussen Hemel en Aarde dan wij denken.


 

Grootvader Leo de Bondt (66)