|
Bayside

Veronica Lueken 1923 - 1995
De Zieneres
Veronica Lueken, de zieneres van Bayside,
werd geboren op 12 juli 1923 in Brooklyn. Brooklyn ligt in het zuidwesten van
Long Island, een stadsdeel van New York City, als Veronica McDonald. Zij was getrouwd en
moeder van vijf kinderen. Tot juni 1968 woonde deze onopvallende huisvrouw met
haar man Arthur, hun dochter en vier zonen in New York. Op de dag dat Robert F.
Kennedy in Californië door een moordenaar werd neergeschoten (5 juni 1968), nam
zij een geur van rozen waar, toen zij reageerde op een radio-oproep om te bidden
voor de stervende senator. Korte tijd later kreeg zij in haar woning een
verschijning van St. Therese van de Bloemen (Theresia van Lisieux wordt altijd
afgebeeld met rozen; zij beloofde, dat zij na haar overlijden rozen uit de hemel
zou laten regenen). Ook haar zoon Raymond, die toen 10 jaar oud was, nam dit
visioen waar. Haar eerste visioenen waren als het ware een soort voorbereiding
op de komst van Onze Lieve Vrouw. Op 7 april 1970 vertelde Onze Lieve Vrouw
haar, dat op de vooravond van alle belangrijke R.K. feestdagen in de buitenlucht
rozenkransavondwaken gehouden moesten worden. Deze avondwaken zouden op het
terrein van de oude St. Robertus Bellarminuskerk in de wijk Bayside, Queens, een
van de vijf gemeenten van New York, moeten plaatsvinden.
Rozenkrans-Avondwaken
Onze Lieve Vrouw deelde mede, dat daar een
"Heiligdom" opgericht moest
worden en dat Zij daar aangeroepen wenste te worden onder de titel van "Onze
Lieve Vrouw van de Rozen, Maria de hulp van moeders". Zij beloofde, dat als deze
avondwaken ondanks weersomstandigheden en verstoringen, trouw gehouden zouden
worden, Zij tijdens deze avondwaken aan Veronica zou verschijnen om haar hemelse
boodschappen te geven, die voor de hele wereld van betekenis zouden zijn. Zij
verlangde dat tijdens de avondwaken de rozenkrans door alle pelgrims
onafgebroken en hardop gebeden werd. Ze zei dat Jezus 's avonds ook zou
verschijnen om Zijn eigen boodschap te geven. Voorts zou er, volgens Onze Lieve
Vrouw, plotseling een bron ontspringen, net als in Lourdes, voor de genezing van
zieken. Bayside zou het "Lourdes van Amerika" worden genoemd. De eerste
verschijning zou op 18 juni 1970 hebben plaatsgevonden. Sedert die 18e juni gaan
duizenden mensen uit de hele wereld naar deze avondwaken, die ondanks de
wisselende weersomstandigheden altijd in de open lucht worden gehouden.
Inmiddels zouden er honderden "boodschappen" overgekomen zijn, waarbij Veronica
als een "luidspreker" de woorden van de hemel herhaalt. De "boodschappen" zijn
vrijwel altijd beangstigend en wreed; een aaneenschakeling van angstaan-jagende
voorstellingen. In juni 1975 werden vanwege klachten van buurtbewoners de
avondwaken verplaatst. Het hoofd van de politie bood aan om naar het Vaticaanse
Paviljoen te verhuizen, op het terrein van de Wereldtentoonstelling in Flushing
Meadows, Corona Park. Onze Lieve Vrouw gebood Veronica om het aanbod te
accepteren. Op deze plek, waar in 1965 tijdens de wereldtentoonstelling het
kunstwerk de "Pieta" van Michelangelo werd tentoongesteld, maakte de Paus
tijdens zijn bezoek aan New York op 4 oktober 1965 een stop, waarbij hij het
kunstwerk zegende. Aan Veronica werd gezegd, dat deze plaats slechts tijdelijk
was en dat zij uiteindelijk weer naar de originele plaats zou terugkeren.
Officiële Veroordeling
Op 4 november 1986 heeft bisschop
John Mugavero, bisschop van Brooklyn, in zijn verklaring inzake de "Bayside
beweging", de verschijningen afgekeurd. De bisschop verklaarde onder meer dat er
door een aantal aanhangers van mevrouw Lueken onjuiste beweringen zijn gedaan
met betrekking tot de rechtmatigheid van hun standpunt, teneinde hun
activiteiten ten behoeve van de "beweging" te kunnen rechtvaardigen. Men stelde
dat, sedert Canon 1399 (index van boeken/verbod tot publiceren van boeken over
openbaringen, visioenen, voorspellingen en wonderen) en Canon 2318 (straffen op
het uitgeven enz. van ketterse en bepaalde boeken) van het kerkelijk recht
(Codex van 1917) door paus Paulus VI op 14 oktober 1966 werden afgeschaft, er
geen kerkelijke volmacht nodig is, noch dat er censuur kan worden ingesteld op
de publicatie of het verspreiden van informatie inzake verschijningen, visioenen
of wonderen, op voorwaarde dat zij het geloof en de moraal niet in gevaar
brengen. Als gevolg hiervan wonen een aantal christengelovigen deze "avondwaken"
bij, waarbij ze in deze zaak propagandamateriaal verspreiden of ontvangen, aldus
de bisschop. De bisschop verklaart dat na grondig onderzoek gebleken is dat de
"visioenen van Bayside" alle vorm van geloofwaardigheid missen en dat hij het
zijn plicht acht de gelovigen in Christus pastorale hulp te verlenen, opdat hun
geloof niet in gevaar wordt gebracht door de "boodschappen" en leringen, die
tegen het geloof van onze R.K. Kerk indruisen.
Het volgende document
draagt de handtekening van de bisschop.
Na advies ingewonnen te hebben van de Heilige Congregatie voor de
Geloofsleer, verklaar ik:
- dat de zg. "verschijningen" onbetrouwbaar zijn;
- dat er in de "boodschappen" en propagandamateriaal
dingen worden verklaard, die tegen de leer van de R.K. Kerk zijn, de legitieme
bevoegdheid van de bisschop en raden ondermijnen en geleidelijk aan twijfel in
het geweten van de gelovigen zaaien door bijvoorbeeld jarenlang te beweren dat
een "bedrieger" als paus de R.K. Kerk bestuurde in plaats van Paulus VI;
- dat zij, die hardnekkig beweren dat er geen
kerkelijke toestemming nodig is voor de publicatie of het verspreiden van
informatie inzake "openbaringen, visioenen of wonderen", de instructies van de
Heilige Stoel onjuist interpreteren in hun poging om publicatie van het
propagandamateriaal inzake de "Bayside boodschappen" te rechtvaardigen. De
Congregatie voor de Geloofsleer heeft bevestigd, dat de regels betreffende het
publiceren van dergelijk propagandamateriaal nog immer onder de morele waarden
vallen, die het geloof en goede moraal in gevaar kunnen brengen. (Cf. Antwoord
van SCDF van 14 juni 1966, in AAS 58, 1186). Dientengevolge handelt een ieder,
die dit propagandamateriaal uitgeeft of verspreidt in strijd met het oordeel
van de legitieme kerkelijke instantie;
- dat vanuit mijn bezorgdheid voor hun geestelijke
welzijn, christengelovigen hierbij worden geboden zich van deelname aan
"avondwaken" te onthouden en van het verspreiden van propaganda materiaal
inzake de "Bayside verschijningen". Het lezen van dergelijke literatuur wordt
sterk ontraden;
- dat een ieder die deze toewijding op enigerlei manier
propageert, meewerkt aan de verwarring die gesticht wordt bij de gelovigen van
het volk van God en hen aanmoedigt om tegen de beslissingen van de legitieme
kerkleider in te gaan.
Ik blijf er voortdurend op
hopen dat alle gelovigen hun tijd en energie gebruiken om de toewijding aan Onze
Lieve Vrouw te stimuleren in de vele vormen die door de R.K. Kerk zijn
goedgekeurd.
Antwoord van de Aanhangers
Hoewel de verschijningen nu door de bisschop waren veroordeeld, hadden de
aanhangers van de Bayside-beweging uiteraard al snel hun antwoord klaar en
stelden dat de verklaring van de bisschop van nul en generlei waarde was. Zij
gingen in ongehoorzaamheid aan de bisschop gewoon door met propageren en
verdedigen van Bayside en wel om de volgende redenen:
- De bisschop zou een foute beslissing hebben genomen. Hij
zou Canon 50 van de kerkelijke wetten van 1983 hebben geschonden waarin staat
dat alvorens een decreet uit te vaardigen een expert de nodige informatie
dient in te winnen en bewijzen te onderzoeken en ook diegenen te ondervragen
wier rechten aangetast kunnen worden, voor zover dit mogelijk is;
- Veronica Lueken en het "Heiligdom zouden t.b.v. een
kerkelijk onderzoek nimmer zijn benaderd noch ondervraagd, zelfs niet
telefonisch;
- Geen van de mensen die met het 'Heiligdom' te maken
hadden werden vragen gesteld of verhoord, ook Veronica's privé-secretaresse,
Mw. Ann Ferguson, niet;
- Het aartsdiocees zou geen enkele poging hebben gedaan om
een onderzoek te doen naar de duizenden wonderbaarlijke genezingen en
geestelijke hervormingen die gelovigen, die de avondwaken bijwoonden, op
voorspraak van Onze Lieve Vrouw van de rozen hebben ontvangen;
- Het zou onmogelijk zijn om van het aartsdiocees Brooklyn
de namen van de leden van de onderzoekscommissie te krijgen, en zelfs niet
eens de basisdocumentatie waarin gedetailleerde data over wanneer en waar het
onderzoek zou zijn gedaan;
- Hoewel de bisschop van Brooklyn zijn persoonlijke naam
aan het document heeft toegevoegd, zou dit katholieken niet tot gehoorzaamheid
verplichten en zouden zij niet zondigen als zij de avondwaken of de plaats van
de verschijningen zouden blijven bezoeken.
De negatieve
uitspraak van de bisschop over het "Heiligdom" van Onze Lieve Vrouw had in het
geheel geen invloed op de opdracht van "Onze Lieve Vrouw van de Rozen": de
wereldwijde verspreiding van de dringende 'boodschappen van Onze Lieve Vrouw en
Onze Lieve Heer'. Uit de hele wereld bleven de mensen toestromen. Onze Lieve
Vrouw zou de verzekering hebben gegeven dat, wanneer de tijd daar is, de locale
bisschop (zij vertelde er niet bij welke bisschop dat zou zijn) een onmiskenbaar
teken zou krijgen waaruit de authenticiteit van haar verschijningen in Bayside
zou blijken. Onze Lieve Vrouw zou Veronica van te voren hebben gewaarschuwd voor
de negatieve beslissing van de geestelijkheid: "Je zult geen open oor vinden bij
de geestelijkheid, want zij missen de wijsheid. De mens is zwak geworden in de
luxe van zijn werelds leven. De mens zoekt niet langer meer de openbaringen in
de Bijbel... Satan heeft zijn misleidingen wijd verspreid. Het licht is niet
verschenen in de stad van de paus. Hij heeft het in duisternis gelaten...
Verwacht niet dat deze boodschap goed ontvangen zal worden, want harten zijn
versteend en ogen verblind." (boodschap van 1 februari 1971)
Kan men alles zomaar Publiceren?
Volgens de aanhangers is kerkelijke
toestemming niet vereist voor het publiceren van openbaringen, visioenen,
wonderen of voor het regelmatig bezoeken van nieterkende verschijningsplaatsen.
Het decreet dienaangaande van de 'Heilige Congregatie voor de Geloofsleer'', Nr.
58/16 van 29 december 1966, werd gepubliceerd in de 'Officiële Akten van de
Heilige Stoel' (Acta Apostolicae Sedis). Drie maanden later, op 29 maart 1967,
werd het decreet van kracht. Terzelfder tijd werden Canones 1399 (index van
boeken) en 2318 (het uitgeven enz. van ketterse en andere boeken en de straffen
hierop), van het Kerkelijk Wetboek-CIC-1917, afgeschaft. Een decreet hiertoe
werd op 14 oktober 1966 goedgekeurd door paus Paulus VI, waarbij kardinaal
Ottaviani, Pro-Prefect van de 'Congregatie voor de Geloofsleer' aanwezig was,
die de opdracht kreeg om dit af te kondigen. Dit decreet werd opgemaakt op 15
november 1966 en draagt de handtekening van kardinaal Ottaviani, Pro-Prefect
voor de 'Congregatie voor de Geloofsleer'. Maar de interpretatie die de
aanhangers aan het decreet van 29 december 1966 hangen is volstrekt onjuist (dit
geldt niet alleen voor Bayside, doch ook voor vele andere vermeende
verschijningen en openbaringen, waaronder Medjugorje, Garabandal, Vassula Ryden,
enz.). De bisschop heeft de aanhangers op 4 november 1986 hiervoor duidelijk
gewaarschuwd.
|