De Verering van Maria

Moeder van de Mensen

Al in de oudheid is de vrouw gezien als degene die kracht en leven schiep en voorbracht. Vaak wordt er gesproken over moederaarde en over de Oermoeder, hetgeen inhoud dat de vrouw een hoog geplaatste positie inneemt. In de Egyptische mythen wordt gesproken over "Mut" de moeder van het heelal en een ieder die de tarotkaart wel eens bekenen heeft kent kaart 3: "De Oermoeder". Zij onderhoudt het leven op aarde en draagt er zorg voor dat overal en ten alle tijden de materiële middelen aanwezig zijn voor de evolutie en van het geestelijk universum. In het zuiden van Frankrijk bevindt zich een beroemd snijwerk dat de vrouw voorstelt als de "Moedergodin" en dateert uit het Stenen tijdperk ongeveer 30.000 jaar voor Christus en is bekend als de "Venus van Laussel". Wat de Christenen kennen als de maagd Maria wordt in de Islam Miryam genoemd en voor beide godsdiensten is zij de moeder van Christus. In katholieke gebeden wordt zij aangeroepen als zijnde koningin der hemelen en heerseres over de Engelen en als moeder van de Zoon van God.

De katholieke geloofsleer over Maria heeft een flinke ontwikkeling doorgemaakt. Kerkleraren hebben al in de tweede eeuw over Haar geschreven als "de nieuwe Eva, die meewerkt aan de verlossing". Later verdedigt men fel haar blijvende maagdelijkheid. Haar waardigheid als de Moeder van God wordt steeds meer erkend. Dat de Kerk Maria vereert, is een onvervreemdbaar bestanddeel van de christelijke eredienst. De Kerk vereert de Moeder van de Heer van alle tijden en op alle plaatsen; vanaf de begroeting, waarmee Elisabeth haar zalig prees tot aan de lofprijzing en de smeekgebeden, die zij heden nog tot Haar richt. Zij zit, als de gezegende onder de vrouwen, aan God’s zijde. Tot haar richt men de smeekbede: “Bid voor ons zondaars nu en in het uur van onze dood, amen”. De Mariaverering is een getuigenis van de manier, waarop de Kerk bidt en tevens een uitnodiging om het geloof van de Kerk uit te drukken.

De roeping, die Zij van God heeft ontvangen voor alle mensen, drukken wij uit in de naam MOEDER. Wij willen daarmee zeggen:

• dat Zij het beeld is van bescherming en beschutting;
• dat Zij het beeld is van de oerkracht van het leven, dat zich geeft;
• dat Zij het beeld is van de verbondenheid met de ander en met alle anderen;
• dat Zij het beeld is van de gelovige vrouw, die open staat voor God.

Wanneer wij dan vandaag het woord van Christus horen, dat Hij sprak op het kruis:

• Vrouw, ziedaar Uw Zoon;
• Zoon, ziedaar Uw Moeder;