1656 r. – 1680 r.

Święto: 17-ego kwietnia (Kanada); 14-ego lipca (Stany Zjednoczone)

Znana także jako: Katarzyna Tegakwitha; Takwita, Lilia Mohawków; Tegakouita; Genowefa Nowej Francji

W historii ewangelizacji rdzennych mieszkańców Ameryki, być może najlepiej znaną, jest wcześnie nawrócona bł. Kateri Tekawitha. Ona urodziła się w 1656 r., w Ossernenon (Auriesville), na terytorium Mohawków, które później stało się częścią Nowego Jorku.  Bł. Kateri była córką nie-chrześcijańskiego, wielkiego przywódcy Mohawków z klanu Turtle. Jej matka była chrześcijanką, o imieniu Algonquin, która została porwana przez Irokezów i uratowana od losu branki przez ojca Tekakwitha. Tekakwitha jest imieniem, które bł. Kateri otrzymała od jej ludzi, gdy się urodziła. W języków Mohawków, to imię oznacza: "Ona porządkuje sprawy." Wioska, w której bł. Kateri się urodziła, znajduje się na wschodzie. Dzisiaj to miejsce jest nazywane Nowym Jorkiem, ale w tamtych czasach, całkowicie należało do Indian. Biali ludzie zaczęli napływać tu, ale większość stanowili Indianie.  

W wieku czterech lat ospa wyniszczyła ludność z jej wioski, pozostawiając ją zeszpeconą, uszkadzając jej wzrok i pozbawiając ją rodziców. Bł. Kateri  była potem wychowywana przez jej wuja, nowego przywódcę, który nie chciał żadnej cząstki chrześcijańskiej wiary. W 1667 r. pewni, dziwni, biali mężczyźni przybyli, aby odwiedzić wioskę, w której mieszkała Tekakwitha. Ludzie nazwali ich "czarnymi sutannami" ponieważ, tak właśnie oni się ubierali w tym czasie. To byli Jezuiccy misjonarze: Fremin, Brujas i Pierron, towarzyszący wysłannikom Mohawków, którzy przybyli do Quebek-u (Kebeku), aby zawrzeć pokój z Francuzami. Oni spędzili trzy dni w wigwamie wuja Tekakwithy. Bł. Kateri wierzyła, że francuscy księża misjonarze przynieśli do jej wioski przesłanie od jedynego, prawdziwego Boga. Od nich, bł. Kateri otrzymała swoją,  pierwszą wiedzę na temat chrześcijaństwa, ale chociaż ona natychmiast, ochoczo zaakceptowała tę wiedzę w swoim sercu, ona nie poprosiła w tym czasie o chrzest.

Kiedy bł. Kateri była w wieku 19-u lat, ona poprosiła o chrzest. W dniu 5-ego kwietnia 1676 r., w Niedzielę Wielkanocną, ona została ochrzczona w Caughnawaga i nadano jej imię Kateri lub Katarzyna. Ona potem stała się obiektem narastającej pogardy i była wyśmiewana przez nie-chrześcijańską ludność ze swojej wioski, za jej nawrócenie, jak również za jej odmowę pracy w niedziele, a także za odmowę zawarcia małżeństwa. Ale to nie osłabiło jej wiary. Pewnego dnia, młody wojownik zdecydował przestraszyć bł. Kateri, aby ona porzuciła swój sposób myślenia. On nałożył na siebie barwy wojenne, podniósł maczugę i zamachnął się, tak jakby chciał ją zabić. Bł. Kateri myślała, że ona wkrótce umrze i nie poruszyła się z miejsca. Ona pozostała w tym miejscu, gdzie była i zamknęła swoje oczy. Ta wielka odwaga, wywarła tak wielkie wrażenie na młodym wojowniku, że on opuścił maczugę i odszedł. Podobnie jak prawdziwi Indianie, bł. Kateri mogła stanąć w obliczu śmierci z odwagą. Każdy dzień był dobry, aby umrzeć.  

Księża poprosili ją, aby pojechała do chrześcijańskiej wioski w Kanadzie, znajdującej się nad rzeką Św. Lawrence. W 1677 r. bł. Kateri popłynęła do Quebec, do Ośrodka Misyjnego Świętego Franciszka Ksawera du Sault, nazywanego Caughnawaga przez rdzennych mieszkańców. W dniu 15-ego marca 1679 r., w Święto Zwiastowania, w chwilę po otrzymaniu Komunii Świętej, bł. Kateri złożyła swój ślub wieczystej czystości. Mottem bł. Kateri stało się: "Kto może powiedzieć mi, co jest najbardziej przyjemne dla Boga, abym ja mogła to uczynić?" Ona spędziła dużo czasu na modlitwie przed Najświętszym Sakramentem, klęcząc w zimnej kaplicy godzinami. Kiedy zimowy sezon łowiecki zabrał bł. Kateri i wielu mieszkańców wioski z dala od ich miejsca zamieszkania, ona zrobiła jej własną, małą, drewnianą kaplicę, rzeźbiąc Krzyż na drzewie i spędzając czas na modlitwie w tym miejscu, klęcząc na śniegu. Bł. Kateri kochała Różaniec i nosiła go zawsze na szyi.  

Od czasu, kiedy bł. Kateri udała się do Caughnawaga i zamieszkała w społeczności chrześcijan, ona prowadziła tu intensywne życie duchowe, rozwijała w sobie chrześcijańskie cnoty, aż do swojej śmierci, która miała miejsce w Caughnawaga, w Kanadzie, w dniu 17-ego kwietnia 1680 r., kiedy bł. Kateri była w wieku 24 lat. To było w Ośrodku Misyjnym Świętego Franciszka Ksawera, w Quebec. Jej  sława jako heroicznej świętej rozpowszechniła się i wiele cudów wydarzało się dzięki jej wstawiennictwu. Za życia ona mieszkała w chacie Anastazji Tegonhatsihonga, Indianki wyznającej chrześcijaństwo. Wyjątkowa świętość życia bł. Kateri wywarła wrażenie nie tylko na społeczności, z której ona pochodziła, ale również na Francuzach i misjonarzach. Jej umartwienie było wielkie i Chauchtiere mówi, że ona osiągnęła najdoskonalsze zjednoczenie z Bogiem w modlitwie. Po jej śmierci, nabożeństwo do niej rozpoczęło się natychmiast i było odprawiane przez społeczność, z której ona pochodziła. Wielu pielgrzymów odwiedzało jej grób w Caughnawaga. Tu też Rev. Clarence Walworth wystawił pomnik dla uczczenia jej pamięci w 1884 r.; a Radni Baltimore i Quebec składali petycje o jej kanonizację. Bł. Kateri Tekakwitha naśladowała pokolenia Świętych: Jana de Brebeuf, Izaaka Jogues i ich towarzyszy, w ten sposób potwierdzając stare, chrześcijańskie powiedzenie, że: "krew męczenników jest nasieniem Chrześcijan".

Po śmierci bł. Kateri Tekakwitha, ci, którzy przy niej czuwali, zauważyli zmianę w niej. Skóra jej twarzy, która wcześniej była pełna blizn i znaków z powodu choroby, po śmierci wyglądała na gładką i świeżą. Każdy zrozumiał ten znak, ukazujący że Bóg zawsze bardzo kochał bł. Kateri i pozwolił, aby inni to zauważyli. Słowa, które Matka Pana Jezusa wywiedziała pewnego razu, mogłyby dobrze pasować również do bł. Kateri: "Bóg wejrzał na moją pokorę i odtąd wszystkie narody będą nazywać mnie błogosławioną!" Wytrwałość i życie bł. Kateri są inspiracją dla rdzennej ludności Północnej Ameryki, dla kobiet i wszystkich ludzi, którzy pragną zrozumieć kulturę Indian tego czasu, w którym żyła bł. Kateri. Historia toczy się wokół duchowego życia bł. Kateri i wzrostu świętości u niej. W miarę jak wydarzenia rozwijają się, autor ujawnia kulturę, historię i archeologię Indian mieszkających w lasach. Bł. Kateri Tekawitha jest naprawdę "najpiękniejszym kwiatkiem, który zakwitł wśród Indian" – te słowa możemy przeczytać na kamieniu nagrobnym, znajdującym się na jej grobie.

W dniu 3-ego stycznia 1943 r., bł. Kateri została ogłoszona Sługą Bożą przez Papieża Piusa XII. W dniu 22-ego czerwca 1980 r., ona została beatyfikowana przez Papieża Jana Pawła II. Bł. Kateri jest znana jako "Lilia Mohawków." Bł. Kateri jest pierwszą osobą spośród rdzennej ludności Ameryki, która została ogłoszona błogosławioną. Papież Jan Paweł II wybrał Błogosławioną Kateri jako patronkę Światowego Dnia Młodzieży w 2002 r. Ojciec Jacques Bruyère, który jest opiekunem jej relikwi, ma nadzieję, że "JMJ – Światowy Dzień Młodzieży – przyniesie niezwykły rozgłos dla bł. Kateri", że to pozwoli Papieżowi kanonizować ją, "gdy on ma jeszcze czas", to aluzja do słabego zdrowia Papieża.
Przy innym Papieżu, Ojciec Bruyère wierzy, że cała, czuła praca w kierunku jej kanonizacji mogła by być zmieniona. Jan Paweł II okazał, że On jest raczej hojny, patrząc na 24 lata jego posługi jako Papieża, gdyż On kanonizował 462 spośród 758 świętych w Kościele Katolickim.  
 
Patronuje: ekologom, działaczom ochrony środowiska, wygnańcom, ludziom, którzy utracili rodziców, ludziom mieszkającym na obczyźnie, ludziom wyśmiewanym z powodu ich pobożności, Światowemu Dniowi Młodzieży

Modlitwa do bł. Kateri Tekakwitha O, Błogosławiona Kateri, pomóż nam ufać, tak jak ty ufałaś. Pomóż nam widzieć Światło nawet w naszych, obecnych trudnościach. Pomóż nam zrozumieć, że Bóg nie opuścił nas ani nie odszedł od nas. Pomóż nam zrozumieć, pomóż nam uwierzyć, że Bóg jest z nami. Amen.

Modlitwa do bł. Kateri Tekakwitha Jezu, mój Panie, bł. Kateri była córką pogańskiego przywódcy Mohawków. Misjonarz- Jezuita nawrócił ją i potem jej krewni  unikali jej. Oni atakowali jej wiarę, byli rozgniewani jej odmową pracy w niedziele i obrażali jej życie modlitewne. To nie powstrzymało jej od wyznawania Wiary. Teraz ona jest patronką ludzi, którzy są wyśmiewani z powodu ich pobożności. Ja proszę ją, aby modliła się w potrzebach tych, których prawa są łamane i wstawiała się za mną, kiedy ludzie odrzucają sposób w jaki ja wyrażam moją Wiarę czy kiedy wyśmiewają moje sposoby pracy w kierunku świętości. Bł. Kateri, módl się za nami. Amen.

Modlitwa o Kanonizację Błogosławionej Kateri Tekakwitha O, Boże, który pośród wielu cudów Twojej Łaski w Nowym Świecie, spowodowałeś rozkwitnięcie, nad brzegiem Mohawków i  St. Lawrence, czystej i delikatnej Lilii, bł. Kateri Tekakwitha, udziel i nam, błagamy Ciebie, łaski, o którą prosimy Cię przez jej wstawiennictwo; żeby ta młoda kobieta, miłująca Pana Jezusa i Jego Krzyż, mogła wkrótce być włączona do grona Świętych, przez Najświętszą Matkę Kościoła i aby nasze serca mogły być rozpalone silnym pragnieniem naśladowania jej niewinności i wiary.   Przez Jezusa Chrystusa, naszego Pana.   Amen.

 

 

- Fundacja Marypages -  

Nasza fundacja ma za cel rozwój, rozszerzenie i utrzymanie stron Marypages, aby promować wiarę Rzymsko-Katolicką, a szczególnie Nabożeństwo do Naszej Błogosławionej Matki, Maryi. Państwa wsparcie finansowe umożliwi realizację tych celów. Marypages może przetrwać tylko z Państwa pomocą! Pan/Pani może zostać darczyńcą naszej fundacji przez ofiarowanie przynajmniej 20 Euro rocznie. My wtedy zaoferujemy Panu/Pani: §         Cudowny Medalik z wyjaśnieniem jego znaczenia. Jeśli ofiaruje Pan/Pani 50 Euro lub więcej, wtedy otrzyma Pan/Pani piękny jasno niebieski Różaniec z Lourdes. Każdy dodatkowy dochód będzie przeznaczony na finansowanie projektów charytatywnych na bazie katolickiej. My jesteśmy zarejestrowani w Izbie Handlowej Flevoland pod numerem: 39100629. Aby ofiarować pieniądze, proszę nacisnąć przycisk poniżej. Niech Bóg Państwa błogosławi.