Heilige Jozef, maagdelijke echtgenoot van Maria en de voedstervader van Jezus. Van een ware verering en een theologische belangstelling voor zijn persoon is er eerst sprake in de 15e eeuw. In 1479 verschijnt hij met een feest in het Romeins brevier op 19 maart. Daar dit feest vanwege de vasten niet met de nodige luister kon worden gevierd, voerden de Karmelieten in 1680 in hun orde het “Bescherm feest van de H. Jozef” in, dat door Pius IX in 1847 tot de gehele kerk werd uitgebreid. In 1870 riep dezelfde paus op het Vaticaans concilie Jozef uit tot patroon van de kerk. In 1955 werd het Beschermfeest (woensdag na de 2e zondag na Pasen) opgeheven en vervangen door het feest van de H. Jozef Arbeider (1 mei), waardoor het socialistische feest van de arbeid een christelijke vorm heeft gekregen.

De reden waarom Jozef een bijzondere verering geniet vinden we in Matt. 1: 18-24. Op het ogenblik dat Jozef eraan denkt van zijn aanspraken op zijn verloofde Maria af te zien, omdat hij niet wil binnendringen in het geheim tussen haar en God, krijgt hij van de hemel de opdracht haar toch als zijn vrouw tot zich te nemen, en als vader aan het kind dat uit haar geboren zal worden een naam te geven. Het gaat dus bij Jozef niet om een plaats die hij toevallig in het privèleven van Jezus inneemt, maar om een plaats die hij bekleedt in de geschiedenis van het heil krachtens een goddelijke uitverkiezing en aanstelling. Zijn taak is het, het Heilige te behoeden in de schoot van een gezin, het in veiligheid te brengen wanneer het bedreigd wordt en voor zijn onderhoud en opvoeding te zorgen. Daarom wordt hij aangeroepen als beschermer van de ,,heilige familie” der gelovigen, opdat zij van hem leren, elk overeenkomstig zijn levensomstandigheden en roeping, het verborgen geheim van het kindschap Gods in en rondom hen te erkennen, te behoeden en tot ontwikkeling te brengen. 

Iconografie:

Aanvankelijk beeldde men Jozef alleen af als bijfiguur, en dan vooral als grijsaard. In de 16e eeuw gaat men hem ook apart afbeelden en wel als een man in de kracht van zijn leven met het Jezuskind aan de hand of op de arm. Veelal draagt hij een bloeiende staf of lelietak.