|
Heilige Blasius
Bisschop en Martelaar († 316)
Feestdag, 3 februari De heilige Blasius is vooral bekend als de beschermheilige van hen, die lijden aan keelaandoeningen. Binnen de Katholieke kerk wordt in veel parochies op 3 februari na de mis de Blasiuszegen gegeven tegen keelziekten, waarbij de priester of de diaken twee, tijdens Maria Lichtmis gewijde, kaarsen (soms brandend) kruiselings voor iemands keel houdt. Hij wordt afgebeeld als bisschop met als attributen een boek en twee gekruiste kaarsen; soms ook met een hekel of kam. Voor hij onthoofd werd zou hij met een hekel gefolterd zijn. Blasius werd geboren in een rijke en adellijke familie, waar hij als een Christen opgroeide. Hij werd bisschop van Sebaste, Armenië, in het begin van de vierde eeuw na Christus. De Romeinse keizer Licinius, die eerst de christenen tolereerde, ging ze in het jaar 316 vervolgen. Het werd een tijd van vervolging van de katholieke kerk. Veel gelovigen vonden de marteldood, omdat zij hun liefde en geloof in Jezus Christus niet wilden opgeven. Blasius vluchtte naar de bergen en woonde in een grot. Zijn enige gezelschap waren wilde dieren, maar de bisschop werd snel vrienden met hen, genas hun wonden en zegende hen. Maar toen jagers van de keizer op jacht waren naar wilde dieren voor de arena, ontdekten zij Blasius in deze grot en namen hem gevangen. Blasius werd naar Agricolaus gebracht voor verdere ondervraging en aan een pilaar gebonden.
Er zijn veel verhalen over Blasius. Eén ervan vertelt het volgende: toen
Blasius naar de arena werd geleid om onthoofd te worden, zag hij onder de
omstanders op straat een kind, dat visgraten had ingeslikt en dreigde te
stikken. Blasius sprong weg van zijn bewakers, liep naar het kind toe en nam hem
in een soort Heimlichgreep, of wat dan ook, en redde zijn leven. Hij keerde
rustig terug naar zijn bewakers en werd kort daarna in de arena gedood door
onthoofding. Hij is derhalve geassocieerd met keelproblemen. Patroonheilige: tegen keelziekten
- Stichting Marypages -
|